Instytuty Świeckie w Archidiecezji Lubelskiej

Apostolstwo	Chociaż na ogół instytuty świeckie nie podejmują określonych wspólnych dzieł apostolskich (istnieją tu wyjątki), to apostolstwo odgrywa na tej drodze powołania kluczową rolę. Terenem oddziaływania apostolskiego jest przede wszystkim środowisko, w którym żyją członkowie Instytutów (rodzina, miejsce pracy, znajomi, parafia i wszelkie wspólnoty religijne). We wszystkich okolicznościach życia staramy się czynem i słowem świadczyć o Chrystusie.
Biblia	Jest codziennym pokarmem duchowym większości osób świeckich konsekrowanych. Jest Słowem Pana, które prowadzi nas w życiu i kształtuje serca.
Duchowość	Istnieje wiele Instytutów świeckich. Racją bytu każdego z nich jest duchowość, którą proponuje się każdemu z członków. Ta duchowość niekiedy zakorzenia się w tradycji skądinąd już znajomej: benedyktyńskiej, karmelitańskiej, dominikańskiej, franciszkańskiej, ignacjańskiej, salezjańskiej. Inne wspólnoty proponują drogi mniej znane. Wszystkie jednak mają wspólną cechę - odkrycie duchowego źródła, które przyjmuje nowe formy zależne od miejsca, czasu i potrzeby. Wszystkie ofiarują Ewangelię w całości, ale odczytywaną ze swoistą wrażliwością i nowym spojrzeniem.
Formacja	Formacja w Instytutach na ogół dzieli się na czasową - do ślubów wieczystych i stałą - po ślubach. Formacja czasowa przebiega w trzech etapach: Okres kandydatury, ma na celu zapoznanie z podstawami świeckiego życia konsekrowanego i specyfiką IŚ. Formacja początkowa (aspirantura), obejmuje: głębsze poznawanie wymagań świeckiej konsekracji w IŚPP, połączone z praktyką życia według rad ewangelicznych, wprowadzenie w wybrane zagadnienia psychologii osobowości, uzupełnianie lub zdobywanie wiedzy religijnej, życie według przyjętych w Instytucie zobowiązań.< Formacja junioratu: po złożeniu pierwszych ślubów aspirantka staje się członkiem zwyczajnym Instytutu i przechodzi do junioratu. Kończy się złożeniem ślubów wieczystych. Formacja stała. Formacja członków nie kończy się z chwilą złożenia ślubów, lecz trwa do końca życia. Instytut stara się o dostarczenie odpowiednich pomocy i środków formacji, ale każdy osobiście jest odpowiedzialny za należyte ich wykorzystywanie.
Konsekracja	Przez śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa poświęcamy się Bogu zobowiązując się do praktykowania rad ewangelicznych w świeckim życiu konsekrowanym. Zobowiązania nasze są uznawane przez Kościół. Śluby włączają nas do IŚ. Wynika z nich wzajemna więź między członkiem a Instytutem obejmująca wszystkie dziedziny życia. Natura tej więzi zależy od tego, czy są one złożone tylko czasowo czy wieczyście. Praktyka rad ewangelicznych jest wyrazem stawiania przez nas na pierwszym miejscu Boga i dóbr duchowych.
Modlitwa	Modlitwa stanowi konieczny fundament naszego apostolskiego życia konsekrowanego w świecie. Jest ona wyrazem naszej miłości Boga, znakiem wierności powołaniu i warunkiem wytrwania na jego drodze. Dążymy do tego, by utrzymać stały, modlitewny kontakt z Bogiem i przez wszystko, co robimy, oddawać Jemu chwałę. Staramy się codziennie uczestniczyć w Eucharystii w jak najpełniejszy sposób. Przeznaczamy codziennie czas na modlitwę wewnętrzną. W duchu łączności z całym Kościołem odmawiamy liturgiczną Modlitwę Godzin.
Świeckość	Świeckość jest istotną cechą naszego powołania, stanowi o jego specyfice i odróżnia nas od osób zakonnych. Powinna ona przenikać całą naszą duchowość i wyrażać się w stylu życia. Rozumiemy ją przede wszystkim jako zakorzenienie w środowisku - rodzinnym, społecznym, zawodowym i towarzyskim, w którym pozostajemy jako osoby świeckie. Staramy się, by nasz sposób życia wyraźnie ukazywał przyjętą hierarchię wartości. Mamy odwagę różnić się od środowiska, jeśli tego wymaga wierność Ewangelii i powołaniu.
Wspólnota	Instytut świecki, choć nie wymaga życia wspólnego, stanowi wspólnotę jednego powołania. Jesteśmy razem z Bożego wezwania, które staramy się odczytywać w konkrecie naszego życia. Każdy Instytut nie tylko pomaga członkom w pogłębianiu i realizacji powołania, w zachowaniu wierności temu powołaniu, lecz troszczy się o wytworzenie wzajemnych więzi, o jedność i miłość, które są znakiem uczniów Chrystusa. Przeżywamy wspólnie nasze radości i cierpienia, dzielimy się doświadczeniami życia wewnętrznego i pracy apostolskiej. Staramy się otoczyć opieką osoby chore i w podeszłym wieku. W razie potrzeby i możliwości służymy sobie wzajemnie pomocą materialną. Wspieramy modlitwą wspólne i osobiste sprawy, przedstawiając je Panu.
Zaangażowania	Jako osoby świeckie angażujemy się w rozmaite dziedziny działalności i bierzemy czynny udział w życiu społecznym, kulturalnym i politycznym, zgodnie z naszymi zainteresowaniami i możliwościami oraz potrzebami środowiska. Do istotnej dziedziny naszych zaangażowań należy praca zawodowa. Traktujemy ją jako udział w Bożym dziele stworzenia. Jest ona dla nas służbą ludziom w miłości. Staramy się stale podnosić kwalifikacje zawodowe i wykonywać podjętą pracę odpowiedzialnie. W miarę możliwości angażujemy się także w różne dziedziny działania i apostolstwa Kościoła - w parafii, diecezji i w Kościele powszechnym.
	do góry strony do strony głównej