Lublin, 26 maja 1999 roku
Nr 453/Gł/99

D E K R E T
w sprawie uroczystego obchodu
Wielkiego Jubileuszu Roku 2000
w Archidiecezji Lubelskiej

Z woli Ojca Świętego Jana Pawła II ogłoszonej bullą Incarnationis Misterium, z dnia 29 listopada 1998 roku, okres od nocy Bożego Narodzenia 1999 roku do uroczystości Objawienia Pańskiego 2001 roku, ma być obchodzony w całym Kościele, zarówno w Rzymie jak i w poszczególnych diecezjach, jako Wielki Jubileusz Roku 2000.

I. Ojciec Święty poucza nas, że “Rok jubileuszowy ukaże całą głębię odkupienia, jakiego dokonał Chrystus przez swoją śmierć i zmartwychwstanie. Po tej śmierci nikt nie może być odłączony od miłości Boga, chyba, że z własnej winy. Łaska miłosierdzia wychodzi naprzeciw wszystkim, aby wszyscy, którzy zostali pojednani, mogli też dostąpić zbawienia przez Jego życie” (por. Bulla nr 6 ).

II. Doświadczanie głębi odkupienia i miłosierdzia Bożego, odbywać się będzie przez znaki, które są świadectwem wiary i wspomagają religijność chrześcijańskiego ludu. Ojciec Święty kieruje naszą uwagę na pielgrzymkę, znak naszego nieustannego podążania śladami Odkupiciela, oraz znak Drzwi Świętych. Przejście przez bramę oznacza wyznanie, że Jezus jest Panem oraz wyraża zachętę do pogłębienia wiary w Tego, który stoi u początku nowego życia (por. Bulla nr 7 i 8 ).

III. Konstytutywnym znakiem Jubileuszu jest odpust, w którym objawia się miłosierdzie Boga Ojca. Po wyłożeniu racji doktrynalnych Ojciec Święty postanawia, aby wszyscy wierni, odpowiednio przygotowani, mogli przez czas trwania Jubileuszu obficie korzystać z daru odpustu (por. Bulla nr 9 i 10 ).

IV. a). Zgodnie z zaleceniami Ojca Świętego Jana Pawła II oraz rozporządzeniem Penitencjarii Apostolskiej, postanawiam, że odpust jubileuszowy na terenie Archidiecezji Lubelskiej można uzyskać w ciągu całego Roku Jubileuszowego przez nawiedzenie, indywidualne lub w grupie pielgrzymkowej, jednego z wymienionych kościołów:

1. Archikatedra Lubelska p.w. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty,
2. Kościół p.w. Nawrócenia św. Pawła w Lublinie,
3. Kościół p.w. św. Stanisława Biskupa (OO. Dominikanie),
4. Kościół p.w. Narodzenia NMP w Chełmie,
5. Kościół p.w. Trójcy Świętej w Chodlu,
6. Kościół p.w. Św. Apostołów Piotra i Pawła w Częstoborowicach,
7. Kościół p.w. Zwiastowania NMP w Kazimierzu (OO. Franciszkanie),
8. Kościół p.w. św. Franciszka Ksawerego w Krasnymstawie,
9. Kościół p.w. Wniebowzięcia NMP w Kraśniku,
10. Kościół p.w. Narodzenia NMP w Księżomierzy,
11. Kościół p.w. św. Anny w Lubartowie,
12. Kościół p.w. św. Tomasza Apostoła i św. Stanisława Biskupa w Piotrawinie,
13. Kościół p.w. św. Wojciecha w Wąwolnicy.

b) Do uzyskania odpustu jubileuszowego podczas nawiedzenia kościoła wymagane są:

1. stan łaski uświęcającej, który uzyskuje się przez sakramentalną spowiedź ,

2. uczestnictwo we Mszy św. lub innym nabożeństwie liturgicznym np. Droga Krzyżowa, Nieszpory, ... albo odbycie krótkiego rozmyślania,

3. przyjęcie Komunii św. tego samego dnia, w którym jest odbywane nawiedzenie,

4. wyznanie wiary przez odmówienie Wierzę i Ojcze nasz a także odmówienie dowolnej modlitwy do Matki Bożej np. Pod Twoją obronę ... .

5. modlitwa w intencjach Ojca Świętego, jako wyraz jedności z Kościołem.

c) Nawiedzenie kościoła winno mieć charakter pielgrzymkowy.

d) Chorzy oraz ci wszyscy, którzy z jakiejkolwiek przyczyny nie mogą opuszczać miejsca zamieszkania i nawiedzić jednej z wyznaczonych świątyń, mogą uzyskać odpust jubileuszowy, nawiedzając swój kościół parafialny i spełniając powyższe warunki.

Jeżeli i to jest niemożliwe, mogą uzyskać odpust jubileuszowy jednocząc się duchowo ze wszystkimi, którzy w zwykły sposób spełniają nakazaną praktykę, ofiarowując Bogu swoje modlitwy, cierpienia i bolesne doświadczenia.

e) Jubileuszowy odpust zupełny będzie można uzyskać także przez działania wyrażające w sposób konkretny i bezinteresowny ducha pokuty, który stanowi jak gdyby samo serce Jubileuszu. Do działań takich należy m.in.: rezygnacja przynajmniej przez jeden dzień np. z palenia tytoniu lub picia alkoholu; praktyka postu lub wstrzemięźliwości zgodna z ogólnymi normami Kościoła, połączona z przekazaniem odpowiedniej sumy pieniędzy na potrzeby ubogich; hojne wspomaganie dzieł o charakterze religijnym lub socjalnym (zwłaszcza na rzecz opuszczonych dzieci, młodzieży zmagającej się z trudnościami, starców potrzebujących opieki, ...); poświęcenie znacznej części wolnego czasu na działalność służącą wspólnocie lub inne podobne formy osobistej ofiary.

Wszystkim kapłanom i wiernym Archidiecezji obchodzącym Wielki Jubileusz Roku 2000, życzę jak najobfitszych łask Chrystusa Odkupiciela.

+Józef Życiński
ARCYBISKUP METROPOLITA LUBELSKI